










 |
Yago
is inmiddels overleden. Hij is elf en een half jaar onze huis- en
roedelgenoot geweest. In de roedel was hij Eerste en Oudste Opper Corgi
en als zodanig had hij een uitgebreid takenpakket:
- Werken als zweethond, 'under the gun'  - Alles in de gaten houden
- Bezoek verwelkomen en voorzien van een kadootje (schoen, sok, onderbroek, als het maar naar de roedel ruikt)
- Kadootjes voor het bezoek veilig bewaren in de eigen mand (dan kan er niets mee gebeuren)
- Waarschuwen als er aangebeld wordt (blaffen)
- Waarschuwen als de telefoon rinkelt (huilen)
- Tuin en erf vrij houden van buurkatten en ander ongedierte
- Passanten de stuipen op het lijf jagen
Alles in de ruimste zin des woords.
Hij werd er af en toe doodmoe van. Gelukkig kon hij ook heel goed genieten, op zijn rug in het zonnetje.
Hij was de zoon van zijn vader Magdor en zijn moeder Sara Saran. Moeder was een kampioene en won vele
prijzen. Toch was een van beide ouders niet helemaal zuiver op de
graat, want Yago had onreglementaire krullen in zijn zijdezachte vacht.
Hij voldeed daarmee niet aan de rasstandaard. Zijn nestbroer is
daarentegen weer veelvoudig kampioen. Het gekluts der genen leidt tot
eigenaardige resultaten.
Niet
dat Yago geen mooie hond was overigens. Hij was een prachthond. Het
Geheim Genootschap van Liefhebbers van FluffCoated Cardigan Corgies (GGLFCCC) is het daar
unaniem over eens. Maar ja, geheim, want het mag niet van de
rasstandaard.
| 



|