










 | Nathan,
zoon van Caesar, denkt geen seconde aan zijn voorvaderen.
Hij is meer als zijn pa: 'Veni, vidi, vici, en verder geen gezeur'. Het is zo al hard werken genoeg. De wereld heeft leiding nodig en Nathan zorgt
daarvoor; dat is zijn taak.
Hij
kreeg daarvoor ook vroeger al alle ruimte in de roedel. Nathan kon zijn
gang gaan
met 'voorop lopen', 'als eerste aanslaan', 'passanten wegjagen' en dat
soort
dingen, als het voor iedereen maar zonneklaar was dat er maar één echte
Eerste Oudste Opperhond was: Yago. Nathan begreep dat drommels goed en
oefende toen zijn - niet geringe - invloed uit 'in de schaduw van de
troon'. Nu Yago is overleden, is hij automatisch zelf Eerste Oudste
Opperhond geworden, waarmee de zaak voor buitenstaanders wel
duidelijker is geworden: Nathan rules! (dat Poes Reus hem zonodig alle
hoeken van de kamer laat zien, is een zorgvuldig verzwegen\verdrongen
gegeven).
Toch kan Nathan het wel op een accoordje gooien als
bij confrontatie met andere
grootmachten de overwinning niet direct voor het grijpen ligt. Dat
schept soms dan weer mogelijkheden voor een baasje, hoewel we
daar geen overdreven voorstelling van zaken van moeten hebben.
Maar zijn doel in het leven blijft natuurlijk wel de
onderwerping van de barbaren. En dat zullen we weten: never a dull
moment. | 


 |